BURGEMEESTER VERVIERS REAGEERT NA OPHEFMAKENDE REPORTAGE OVER WERKLOZEN: "ER IS NIKS VERZONNEN"

De recente reportage van RTL-journalist Christophe Deborsu doet misschien anders vermoeden, maar dat Verviers - een stadje van 56.000 inwoners, zowat halverwege tussen Luik en de Hoge Venen - een rijk verleden heeft, kan je daar op sommige plaatsen echt nog merken. De afdaling van het 100 jaar oude stationsgebouw naar het stadscentrum brengt je langs oude herenhuizen en tot bij statige fonteinen. 

Al van in de middeleeuwen deed de wol- en lakennijverheid het goed in de stad, omdat het zachte, kalkarme water van de Vesder erg geschikt was voor het wassen van wol. Tijdens de industriële revolutie groeide Verviers uit tot het centrum van de textielindustrie in de streek. 

Maar zodra in de chemische sector eenvoudige middeltjes werden ontwikkeld om tot hetzelfde zachte water te komen, verloor de oude lakenstad geleidelijk aan haar relevantie. De textielindustrie kwijnde er in de loop van de 20e eeuw zo goed als volledig weg. Zeker na WOII leidde dat tot een gestage economische neergang en dus ook veel werkloosheid, armoede en verloedering.

Armoede

Het woord is gevallen: werkloosheid. Met een werkgelegenheidsgraad (bij 15- tot 64-jarigen) van amper 53,2 procent volgens cijfers van Statbel, bengelt Verviers diep in de onderste regionen van het klassement van Belgische gemeenten. En met de Rue de Dison herbergt de stad, zo leerden we deze week met z'n allen uit de reportage van RTL, zelfs de armste straat van Wallonië.

Burgemeester Maxime Degey (MR) kan niet anders dan erkennen dat net dat een van de grootste problemen in zijn stad is. "Het centrale probleem is de concentratie van armoede in bepaalde wijken, waaronder die rond de Rue de Dison. De sociaaleconomische indicatoren behoren daar tot de allerlaagste. Dat geldt niet overal in Verviers — alleen op enkele zeer specifieke plaatsen."

Dat brengt automatisch een reeks andere moeilijkheden met zich mee, voegt hij toe. "Structurele werkloosheid, een gebrek aan sociale mix, verloedering van gebouwen,... We zitten in een vicieuze cirkel die al veel te lang duurt."

"Niks verzonnen"

Kort na de reportage kreeg maker Christophe Deborsu nochtans een storm van kritiek en klachten over zich heen, onder meer van PS-kopstukken in het parlement. Het leidde zelfs tot een onderzoek van de Waalse en Brusselse mediawaakhond CSA.

Maar de reactie van Degey is veel bedaarder. "Je kunt eventueel discussiëren over de manier, het tempo, de beeldkeuze,… Maar de getoonde feiten en de uitspraken van de betrokkenen zijn wel degelijk echt."

"De journalist heeft niks verzonnen. Het gaat om een realiteit die geconcentreerd is op enkele plaatsen, een harde realiteit, maar wel een echte. Zeggen dat alles vals is, zou oneerlijk zijn. Zeggen dat dit de hele stad vertegenwoordigt, zou evenzeer fout zijn. Beide extremen wijs ik af."

Beslissingen die nooit genomen zijn

Aan Degey kan je de problemen waarmee Verviers kampt moeilijk verwijten: hij is nog maar burgervader sinds de verkiezingen van eind vorig jaar. Met zijn lijst Ensemble Verviers verenigt hij mensen van MR, Les Engagés en Nouveau Verviers. In de jaren voordien schipperde de stad vooral tussen socialistische en christendemocratische burgemeesters.

Degey is dan ook niet mild voor zijn voorgangers. "Het gaat om problemen die zich al jaren hebben vastgezet en die lang geminimaliseerd zijn of slecht zijn aangepakt. Te lang heeft men sommige wijken laten afhaken, leeglopen en verloederen." 

Hij wijst naar een "opeenstapeling van forse beslissingen die nooit genomen zijn", onder meer om die sociale mix in bepaalde wijken te verbeteren, maar ook op het vlak van huisvestingsbeleid. "Vandaag betalen we daar de prijs voor."

"Geen tolerantie"

En dus probeert Degey met zijn stadsbestuur gestaag aan de weg te timmeren. De nadruk ligt daarbij op een verdere stadsvernieuwing en op het stimuleren van een betere sociale mix "zodat sommige wijken niet langer de armoede concentreren". Een van de speerpunten is daar om de aantrekkelijkheid van het stadscentrum te vergroten, onder meer door leegstand te bestrijden.

Daarnaast wil hij de individuele begeleiding van mensen in werkloosheid en armoede versterken, via opleidingen, taalcursussen en het inschakelen van die mensen in lokale bedrijven.

In die context benadrukt hij dat het OCMW wel degelijk rigoureus zal optreden bij misbruiken. "Er is geen tolerantie: elke week zijn er schrappingen, onderzoeken, stevige beslissingen. Als er sterkere maatregelen nodig zijn, zullen die worden genomen."

Toch hoopt hij ook hardop op ondersteuning van de Waalse en federale overheid. "Wij doen ons deel. Maar we zullen situaties die zich gedurende tientallen jaren hebben vastgezet, niet in ons eentje kunnen ombuigen."

Geen cliché

Degey klinkt strijdvaardig, zelfs in de nasleep van een reportage die zijn stad alweer niet op de meest flatterende manier in de kijker heeft gezet. Na de IS-terreurcel die er in 2015 werd ontmanteld en na de waterbom en overstromingen in 2021, moet Verviers nog maar eens recht krabbelen.

"Laten we eerlijk zijn: dit soort beelden is nooit plezierig. Maar Verviers valt hier niet toe te reduceren, en ik weiger te aanvaarden dat men onze stad in een cliché opsluit."

"Duizenden inwoners staan hier elke ochtend op om te gaan werken. Het zou intellectueel oneerlijk zijn om enkel te onthouden wat men in de reportage ziet en alles wat positief beweegt in de stad te negeren: alle stadsprojecten die we uitvoeren en alle projecten van culturele, sociale en sportieve organisaties."

2025-11-15T05:33:57Z